Danuta Wawiłow

Człowiek ze złotym parasolem

      
Żółtą drogą, zielonym polem szedł raz człowiek pod parasolem

         i uśmiechał się mimo słoty,  bo parasol był cały złoty,

coś mu śpiewał, bzykał jak mucha,   śmieszne bajki plótł mu do ucha...

         I ten deszcz tak padał i padał,    a parasol gadał i gadał,

a ten człowiek mu odpowiadał.

I oboje byli weseli,   choć się wcale nie rozumieli,

bo ten człowiek gadał po polsku,    a parasol - po parasolsku...