Danuta Wawiłow

Mama ma zmartwienie

         Mama usiadła przy oknie. Mama ma oczy mokre.

         Mama milczy i patrzy w ziemię. Pewnie ma jakieś zmartwienie...

Zrobiłam dla niej teatrzyk - a ona wcale nie patrzy. 

Przyniosłam w złotku orzecha - a ona się nie uśmiecha. 

Usiądę sobie przy mamie, obejmę mamę rękami 

i tak jej powiem na uszko: “Mamusiu, moje jabłuszko! 

Mamusiu, moje słoneczko!...” Mama uśmiechnie się do mnie